دين و زندگی

غزلیات امـام(ره) شأن شـعر را در جامعه بالا برد

نویسنده: زهره کهندل
تا زمانی که از میان ما رفت کسی نمی‌دانست سیاستمداری كه دنیای غرب را به زانو درآورده طبع لطیفی دارد و گهگاهی شرح درد مهجوری را در قالب الفاظ و کلمات موزون به شعر درمی‌آورد...
تا زمانی که از میان ما رفت کسی نمی‌دانست سیاستمداری كه دنیای غرب را به زانو درآورده طبع لطیفی دارد و گهگاهی شرح درد مهجوری را در قالب الفاظ و کلمات موزون به شعر درمی‌آورد؛ «من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم/ چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم...» شعری كه نخستین بار بعد از ارتحال امام شنیده شد و كسی باورش نمی‌شد یكی از بزرگ‌ترین سیاستمداران قرن چنین هنر لطیف و دقیقی در نشاندن کلمات کنار هم داشته است. گویا حضرت امام(ره) در دوران جوانی غزلیات فراوانی سروده بودند اما متاسفانه در سفرهای پیاپی، دفتر شعرشان مفقود می‌شود و برخی از دست‌نوشته‌هایشان هم پس از هجوم مأموران ساواک به منزل و کتابخانه‌ی شخصی‌شان از بین می‌رود. تا این‌كه پس از پیروزی انقلاب، بنیانگذار جمهوری اسلامی با خواهش و اصرار همسر حاج احمد خمینی (‌فاطمه‌ طباطبایی‌) اشعاری را در قالب‌های متنوع و با مضامین عرفانی سرودند كه بعد از ارتحالشان در قالب دیوانی به چاپ رسید. ایام ارتحال بزرگمرد تاریخ ایران فرصت خوبی بود تا سراغ محمدعلی بهمنی برویم و در گفت‌و‌گو با او درباره‌ی دیوان اشعار حضرت امام به گفت‌وگو بنشینیم.
  •  آقای بهمنی! چرا دیوان شعر امام‌(ره) چندان در جامعه شناخته ‌شده نیست؟
 نگاهی که در این دیوان هست با همه‌ی حرمتی که برای امام قائل هستیم، حرف ناگفته و کشف شده‌ای در آن نیست. در عین حال که من بخشی از آثار دیوان امام را تبدیل به دکلمه کرده‌ام ولی انتخاب من از بین آثار ایشان بود. چون حس شاعرانه‌ای در این اشعار هست که نمی‌شود آن را نادیده گرفت اما حرف نگفته‌ای در این اشعار نیست. حرف‌هایی هست که در اشعار بزرگان ایران برای ما به یادگار مانده. شاید به خاطر شخصیت والای امام، بسیار دوست داشته باشند دیوان اشعار ایشان را بخوانند اما این‌که چرا آن‌قدر شناخته شده نیست به خاطر این است که کشف تازه‌ای در این اشعار نبوده.
  •  یعنی آن کشف شاعرانه در اشعار مرحوم امام دیده نمی‌شود؟
 نمی‌توان گفت دیده نمی‌شد. شاید از زاویه‌ی کسی که با آن آشناست دیده شود و برخی از اشعار در حافظه‌ها باقی‌مانده است. توقع بیشتری هم از ایشان نبوده چرا‌که  بسیاری از ایرانیان دقایقی  را به شعر خواندن می‌پردازند...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code