گزارش ويژه

برای دعوت از فقرا هم چشم و همچشمی کنیم

نویسنده:
سفره‌ی افطاری که در حیاط خانه‌ی پدربزرگ پهن می‌شد، دست کم 20 نفر سر سفره‌ی مهمان بودند اما خانه‌های کوچک آپارتمانی مجال این دورهمی‌ها را از ما گرفته‌اند...
سفره‌ی افطاری که در حیاط خانه‌ی پدربزرگ پهن می‌شد، دست کم 20 نفر سر سفره‌ی مهمان بودند اما خانه‌های کوچک آپارتمانی مجال این دورهمی‌ها را از ما گرفته‌اند و حالا دیگر بیشتر مهمانی‌های بزرگ خانوادگی در تالارها و رستوران‌ها برگزار می‌شوند. مهمانی دادن در ماه خدا با بقیه‌ی مهمانی‌ها خیلی فرق می‌کند و به گواه روایات این میزبانی ثواب زیادی دارد. تا آن‌جا که پیامبر اكرم(ص)فرموده: «هر كس به یك مومن روزه  دار در این ماه افطارى دهد، پاداشى برابر با آزاد كردن یك بنده نزد خدا دارد و گناهان گذشته‌ی او بخشیده می‌شود». اما نکته‌ی باریک‌تر از مویی هم هست. سفره‌های افطاری که در تالارها پهن می‌شوند، به سادگی و صمیمیت سفره‌های افطار خانه‌ی پدربزرگ نیستند. زرق و برقشان چنان است که فقط مهمانان خاص که به اصطلاح در سطح این سفره باشند دعوت می‌شوند. سوال این‌جاست که این اسراف و خودنمایی با ثواب افطار چه تناسبی ‌دارد؟ حجت‌الاسلام محمدحسین مشکوری معتقد است اگر برادر ایمانی خود را بر سر سفره‌ی افطار دعوت کنید ثواب بی‌شماری دارد.
  •  چند سالی هست که مراسم افطاری ماه مبارک رمضان بیشتر در تالارها برگزار می‌شود. این سفره‌های تشریفاتی با فلسفه‌ی افطار که به سادگی آن‌ها تاکید شده چه تناسبی دارند...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code